Selecteer een pagina


Vrijstaand wonen, liefste wat grond erbij en als we toch bezig zijn, dan ook graag op loopafstand van zee en bos. Niets teveel gevraagd, toch?
Naast werken, creëeren, leuke mensen ontmoeten en plukken + zaaien in het wild ;), ben ik met mijn lief bezig om een kneuterig plekje te vinden.

Beetje struinend over de kaart van Nederland, wat hoekjes bezocht en niet veel later kwam Zeeland in ons vizier. Ondanks dat ik hier als kind heel heel graag kwam was dit niet de eerste plek waar ik aan dacht. Sterker nog vorig jaar om deze tijd zaten wij in Zuid-Limburg en vervolgens tuften wij door naar Portugal.
En dan Zeeland, hoe dan. Als een hapklare brok lag het voor onze neus; Ja! Natuurlijk! Dat zei mijn gevoel toen wij op aanraden van een vriendin – die daar ook woont – wat gingen rondsnuffelen. Bam, beiden instant enthousiast. Zee, strand, bos, rust, fijne sfeer….en dat in eigen landje! Beter kan niet, thans voor ons.

Kortom, als het allemaal meezit dan promoveren wij hopelijk deze zomer. Van camper naar tiny house met een tuin die groot genoeg is voor twee om onze groentjes te verbouwen.
Wel wel wel, u vraagt wij draaien, en hoe! Voor de één betekent vrijstaand wonen een kast van een huis in Blaricum, met strak gestroomlijnde buxussen op een rij en als hoogtepunt een Japanse sierkers midden in de tuin. En voor de ander een kneuterig gebeuren met een eigenzinnig eetbare tuin in Zeeland. Voor ieder wat wils ;-).

De transformatie van appartement in de stad naar camper naar tiny house gaat ongeveer zo:

Eenvoud daar kozen wij heel bewust voor. Wij woonden tot februari 2019 in Rotterdam en hadden een vrij druk bestaan. Toen Peet en ik samen kwamen met dezelfde idealen schakelde wij dan ook vrij rap naar de 6de versnelling; doel nummer 1 was een camper kopen en de stad  uit, met een hond. Bon, zo gezegd zo gedaan, onze pup Blue in de stad grootgebracht (thans, poging tot….), gespaard als een malle en een camper gekocht. Huur appartement opgezegd, hoofdstuk city life afgesloten, meubels zo goed als verkocht, auto verkocht, teveel kleding weggegeven en hellooo minimalisme.
Inmiddels hebben wij 1,5 jaar een ‘camper life’ bestaan en staan op diverse plekken in de natuur. Deze simplicity geeft een vorm van verzadiging, je hebt alles bij de hand. Ik miste dan ook niks (ondanks dat ik hou van wat spullen). Echt ongekend bijzonder hoe snel dit huisje op wielen totaal als mijn thuis voelt. Het geeft iets machtigs, zo van; ‘God, dit kan ik gewoon ook – check!- en het gaat mij goed af’. Uiteraard ga je na full time wonen in een camper wel wat space missen. De ‘me time’ momenten pakken waar wij beiden naar hunkeren zijn een uitdaging….. op zijn zachts gezegd. Nu is het zomer, lang licht en zitten wij even in een tussenface (dat wij naast mijn schoonouders staan) en dat maakt de situatie weer totaal anders.
Och, hoe meer uitdagingen, overwinningen en confrontaties hoe flexibeler men wordt ;).
Het is super dat wij zo snel hier konden staan na een half jaar Portugal en dat het ons even wat ruimte geeft. Focus houden op wat wij willen, efkus uitzoomen, scherpstellen en door.

Vele reis, leef en werk-avontuurtjes verder hebben ons dichter bij ons doel en elkaar gebracht. Zodra wij waren begonnen met de terugreis van Portugal naar Nederland groeide het verlangen om te settelen met de minuut. De mist die bij mij zo nu en dan ontstond trok weg, het was ineens vrij helder. Een stuk grond met een boerderij of i.d. staat als een huis, alleen is dit een project voor op langer termijn. Ook dat inzicht kwam vrij duidelijk binnen bij ons beiden; geduld mensen, geduld….eerst nog even de nodige stappen en ontwikkelingen ondergaan.

Voor nu willen wij een aantal jaar vastigheid. In onze camper? Mwahhh, liever niet. Het is voor ons alle drie gezond dat er net wat meer ruimte is. Natuur? Jazeker. De drukte willen wij liever zelf opzoeken. Een vorm van een tiny house zou perfect zijn…….. et voila, 6 weken later zwiept het leven een tiny house in onze armen.
Het is precies wat wij op dit moment nodig hebben. 100% rond is het nog niet, het is daarom eventjes knetter spannend deze komende weken. Maar goed, ondanks dat de aankoop nog niet final is, hebben wij wel onze dikke lieve tante te koop gezet. Dat was even een zuur besluit want eenmaal onze camper gekocht zeiden wij tegen elkaar; ‘Deze dame gaat nooit meer weg’.
Awel, zo zie je maar weer, alles is relatief en deze keus voelt goed. Ze mag naar een andere eigenaar, waar ze lekker kan tuffen over weggetjes en kan genieten van de magische ochtenddauw en de zwoele zomeravonden.

TBC xxx