Selecteer een pagina

We vertrekken met een duidelijk doel maar gooien bewust de routekaart weg.

Een lange tijd heb ik geen blogs geschreven; ik wilde er geen ruimte voor maken, de meeste tijd ging uit naar mijn kookopdrachten plus een puppy – inmiddels puber – die toch onbewust aardig wat van mijn energie opslurpt.

Tot nu; onlangs zeiden meerdere kennissen / vrienden tegen mij; Carlijn, deel dit…want dit is niet iets alledaags en het is een topic waar mensen toch heul nieuwsgierig naar zijn.
En zo niet…..wel, we leven in een luxe dat je in een fractie van een seconde deze pagina kan verlaten :).

Mijn vriend en ik willen ons volledig storten op ons doel: een zelfvoorzienend leven. Het doorbreken van conditioneringen over hoe het leven zou moeten zijn (voor vooral de westerse samenleving). Ons loswringen van aangeleerd gedrag, van onzekerheden / angsten, van patronen en volledig ons eigen kompas volgen.
Dit spannende avontuur krijgt voor ons steeds meer handjes en voetjes (we staan ermee op en gaan ermee naar bed ) en daarom dacht ik dat het een goed moment is om vanaf nu ons pad met jullie te gaan delen, en zodat ik er weer lekker op los kan tikken ;).

Ik blijf even schrijven vanuit de ‘ik-vorm’. Zodra mijn vriend zijn ervaringen, gedachtes en ideeën de lucht in wil zwiepen zal hij de ‘pen’ wel’s een keer overnemen.
Op dit moment woon ik in de stad, in het centrum van Rotterdam. Het bruist, mooie projecten poppen uit de grond en er vinden toffe samenwerkingen plaats.
Maar waar voor velen de stad een plek is om je creatieve brein de vrije loop te laten werkt het voor mij juist averechts. Het is een plek die mij – voor langer termijn – niet gelukkig maakt. Om het even een ietwat dramatisch sausje te geven; het geeft ademnood en zuigt ‘the natural zest of life’ uit mij.
Uiteraard geeft dit leven heel veel luxe en comfort; alles binnen handbereik, alles loopt op rolletjes, alles is mogelijk. Ik hoef nauwelijks na te denken….alleen over mijn eten, maar dat is dan ook echt omdat ik zelf graag van mijn kookfantasie gebruik wil maken, want anders hebben we natuurlijk ‘Hello Fresh’. Maar dit luxe westerse bestaan……is niet de luxe en comfort die ik voor ogen heb; voor mij is dat vrijheid in de breedste zin van het woord.

Aan het einde van een dag wil ik totaal verzadigd en voldaan zijn en met rode konen en een verwarmd lichaam thuis komen. En nee, niet door een pittige work-out in de gym en een lange kook/(werk)dag, maar door het werken – het zelfvoorzienend leven – op eigen land. Ik wil een zo vrij mogelijk bestaan leven waarbij ik letterlijk mijn eigen boontjes kan doppen, onafhankelijk ben en ik in de ochtend – met tandenborstel in mijn mond – door mijn eigen moestuin en voedselbos kan banjeren.

Dit verlangen is iets wat diep van binnen al borrelde, en iets wat ik eigenlijk al wist maar ik durfde er nog niet naar te luisteren, want hey….dit is toch effies heul wat anders dan hoe ik ben opgevoed en het pad wat ik heb afgelegd.
Ik ben gek op de natuur, het bos, de seizoenen, het spontane en het speelse wat het leven biedt, wroeten in de aarde, kneden in eigen deeg, zwemmen in het buitenwater, koken op eigen vuur….……een grotere verzadiging bestaat er voor mij niet. En dit het liefste delen met anderen is helemaal super.

Dit alles werd versterkt in de afgelopen 3 jaar door de omgeving en mensen waaronder ik mij verkeerde tijdens (voornamelijk) mijn kookopdrachten. En helemaal toen ik mijn vriend leerde kennen en hij precies hetzelfde voor ogen had; Too good to be true? Nee hoor, het bestaat en het moest zo zijn ;). Samen ergens voor gaan en het vertrouwen hebben dat het met de tijd allemaal op zijn plek valt is nu al een unieke en ongekende ervaring voor mij. Hoe wij samen daar naartoe groeien en elkaars taal spreken is eigenlijk best bijzonder en dat alleen al is voor mij onbetaalbaar en voelt als een rijkdom.

Dus dit gezegd….…waar te beginnen?
Eerst maar eens met stap 1: op korte termijn een camperbus aanschaffen, huur opzeggen en vertrekken uit de stad. Huisloos en Kooswerkeloos? Nee zeker niet; mijn werk als freelancekok blijf ik gewoon fijntjes doorzetten en daarnaast willen met ons huisje op wielen dit jaar proefdraaien in Nederland.
We gaan waarschijnlijk op diverse plekken staan – met een beetje geluk op locaties die ik ken van waar ik o.a. heb gekookt -. Daarnaast begint mijn vriend dit jaar met een Permaculture Design Course als eerste introductie en stap richting ons avontuur.
Daarnaast blijven we ons verdiepen in de kennis door de nodige stappen te zetten en integer te blijven naar onszelf en ons uiteindelijke doel: Een eigen stuk land, veel groen / bosrijk, water. Of dit Nederland zal zijn dat durf ik niet te zeggen en ook niet of dit binnen 1 of 5 jaar zich zal ontvouwen. Laten we eerst maar eens Europa ontdekken……….